What if god was one of us

by 07:05 0 yorum
Öyle bir dünya hayal edinki, herkes hem başrol oyuncusu, hem de figüran. Kendi hayatının başrolü, bir başkasının yardımcı oyuncusu, bir başkasının figüranı. İyi kötü güzel çirkin herşey birer dekor. Sonunu göremediğiniz denizin sonu aslında sadece bir resim. Başkasının hayal ettiği? İçimizdeki bir tanrının.
Tüm dünya ve evren, keşfedilmemiş bir film seti. Bir kişi, hayal gücü hepimizinkinden daha çok olan, tamamını tasarlamış. Her birimize farklı özellikler yüklemiş. Tüm değişkenleri hesaplamış. Tiyatro gibi izliyor hayatımızı.
Yüzlerce kamera yerleştirmiş bu dünyaya. Her birimizin gözlerine, ruhuna. Durmadan izliyor. Düşüncelerimizi, yaptıklarımızı, kararlarımızı. Seçeneklerimiz kendiliğinden oluşuyor. Öyle bir devinim içindeki herşey, asla ne yapacağımız belli değil. Her attığımız adım değişkenleri değiştiriyor ve senaryo her an yeni baştan yazılıyor. Yaratılan senaryo değil, materyaller. Senaryoyu biz kendimiz yaratıyoruz.
Kimilerimiz daha şanslı kimilerimiz daha şanssız geliyor bu dünyaya. Hepimizin önünde seçenekler oluşuyor ve bizim kararlarımız hayatımızı oluşturuyor. Söylediğimiz ufacık bir kelime, ya da verdiğimiz kocaman bir karar herşeyin en baştan yazılmasına sebep olabiliyor. Daha şanssız dünyaya gelenlerimizin yaptığı seçimlerinin sonuçları genelde kötü ya da daha çok kötü oluyor. Şanssızlıklarıda zaten seçeneklerinin sonuçlarının kötülüğü aslında. Olabilecek en berbat durumda bu dünyaya gelmiş birisi, 30 yıl sonunda, olabilecek en iyi şekilde gelmiş kişiden daha iyi durumda olabiliyor. Seçeneklerini daha doğru yarattığı ve kullandığı için.
Bizi şimdilik sınırlayan bir dünya gezegeni var etrafımızda. Siyah bir örtü ile çevreleniyor, şuan bizim için sadece bir dekor. ulaşamadığımız, başımızı çarpıp geri döndüğümüz, geçmeye cesaret edemediğimiz..
Evrenin sonsuz olduğu söylenir ama evren asla sonsuz değildir. Ulaşabildiğimiz ölçüde sonludur. Şimdilik ulaşabilceğimiz kaynağı bize sunuyor. Belki de bir gün ulaşabildiğimiz sınırlar o kadar çok genişleyecek ki, evren bize daha fazla sonsuzluk yaratamayacak. İşte o zaman sonuna geleceğiz.
Bizlerde kendi hayatlarımız içindeki ufak şeylerin tanrılarıyız. Bazıları için güneşi doğurup batırıyor, hayatına sınırlar koyuyor, yarışların içine sokuyor, duygular veriyoruz. Tıpkı tanrının da bize yaptığı gibi..
hangimiz hayatımızda bir kez olsun hayattaki herşeyin aslında bir oyun olabileceğini, tanrının izlediği bir filmin figüranları ve baş rol oyuncuları olabileceğimizi düşünmedi ki?
Nerede şimdi benim televizyon rehberim?

Çağlar Biber

Developer

Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Curabitur blandit tempus porttitor. Vivamus sagittis lacus vel augue laoreet rutrum faucibus dolor auctor.

0 yorum:

Yorum Gönder