Butterfree Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

by 02:15 0 yorum
Ben küçüğüm.
İçerisinde olduğum yer çok sıcak, ama ben yinede çok üşüyorum. Daha yeni doğdum. Vücudum dünyanıza alışık değil. Ben başka bir yerden geldim. Hayatınızda uzun süre kalmayacağım. Ufacık bir görevim var sadece sizin dünyanızda.
Çok üşüyorum.
İçimde sizin deyiminizle kocaman bir heyecan var. Sizinki gibi ellerim olsaydı eğer, eminim buz gibi olur ve titrerdi. Sizinki gibi ayaklarım olsaydı hissetmezdim belki. Henüz üşümekten başka bir şey hissetmedim dünyanızda. Belki de üşüdüğüm için hissetmiyorumdur.
Karanlık
Dünyanız çok karanlık. Gözlerimi açamıyorum. Sadece hissedebiliyorum. Derin bir sonsuzluk, büyük bir karanlık var dünyanızda. Güneşi hiç görmedim, daha yeni geldim, yeni doğdum. Güneş daha doğmadı. Sadece bir gün için ondan daha yaşlı olacağım.
Sabah oluyor
Güneşle birlikte ben de yeniden doğacağım. Bu kez sürünmek zorunda kalmayacağım. Bana baktığınızda yüzünüzü buruşturmayacaksınız. Aslında göremediğiniz güzelliğimi göstereceğim sizlere. Güneş hayat verecek bana da. Tıpkı size verdiği gibi. Hayatımı da güneş geri alacak. Sizlere söylemek istediğim şarkılarım var. Kısacık ömrümü sizlere şarkı söyleyerek geçirmek istiyorum. Ama benim şarkılarımı kulaklarınızda duyamazsınız. Ses iye adlandırdığınız titreşimlerim yoktur benim. Güneş doğduktan sonra beni izlediğinizde çalacak ruhunuzda şarkılarım. O zaman hissedeceksiniz titreşimlerimi yüreğinizde. Hayranlıkla izleyeceksiniz beni. Hepiniz benim güzelliğimi kıskanırken yaşayacağım ben, sizin dünyanızda kıskanılırken ölen tek şey olacağım. Öldüğüm için hepiniz acıyacaksınız bana. Ama sizin dünyanız çok büyük. Zamanınız çok büyük. Ben ufacık bir şarkıyım ruhunuzda sadece, güneş doğduktan batana kadar sizden daha uzun yaşayacağım ben aslında..
Bir sonbahar günü
Tanrı beni bir ilkbahar günü yarattı. Son baharda düşündü. Yazın çimenlerin üzerinde oynayan çocukların bir gün yaşlanıp ihtiyarlayacağını, kırmızı ve mor renkli çiçeklerin solacağını, ağaçların kuruyacağını düşündü tanrı, ve üzüldü. Sonra beni yarattı bir ilkbahar sabahı. Bir günlük bir ömür verdi bana sadece. Doğup büyüyüp yaşlandığınız evrede güzellikleri kaybedişinize üzüldü. Beni güzelliğimi kaybedemeyim diye böyle yarattı. En güzel anımda ölürüm ben. Güneş batarken kanatlarıma vuran turuncu ışık bana şarkılar söyletirken. Bir tırtıl olarak geldim dünyaya, çirkin küçük bir tırtıl. Hiçbiriniz farketmedi o zaman bendeki güzelliği. Güneşin doğmasını bekledim, en güzel anımı yaşamak için. Artık üşümemek için.
Rüyamda bir kelebek olduğumu gördüm, nehir kenarlarında uctum, güneşin ışığını kanatlarimda hissettim. Sonra uyandim ve kendi kendime sordum. Ben insan olduğunu düşleyen bir kelebek miyim, yoksa bir kelebek oldugunu düşleyen bir insan miyim?

Çağlar Biber

Developer

Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Curabitur blandit tempus porttitor. Vivamus sagittis lacus vel augue laoreet rutrum faucibus dolor auctor.

0 yorum:

Yorum Gönder