Parafin

by 19:58 0 yorum
En büyük hayalimdi hep aydınlık bir dünya. Tek dünyaya gelme amacımdı. Bütün benliğim parafine batırılmış bir siyah fitilden ibaretti. Ama içinizdeki huzur, karanlığınızdaki tek parıltıydım.
Aylarca yıllarca bekledim gözden ırak köşelerde. İşlevsel olacağım yaşamı bekledim.
Dilek dilemek, hayaller kurup mutlu olmaktım. Hep hüznü çağrıştırsamda gözlerinizdeki aslında kendi sonumu hazırladım hep. Tek bir hakkım vardı yaşamak için. Hayatımın parmaklarınızın ucundaki bir kıvılcıma bağlıydı.
Fitili ateşlediğiniz anda hücrelerime kan hücum etti. Bir anda gözlerim parıldadı, artık yaşıyordum. Titrek, sessiz, ve kırmızı. Her saniye damarlarımdan fışkıran kan aydınlığınız oldu. İçinize huzur verdi. Romantik akşam yemekleriniz oldu..
Verdiğim ışıkla hazırladım kendi sonumu. Her saniye daha da yakınlaştım ölümle. Kiminize hüznü, kiminize ise romantizmi çağrıştırdım. Bazense uğursuzluğunuz oldum. Evreninizin karanlığında yüzünüzü görebilmenizin tek sebebiyken ben, aynada kendinize baktığınızda uğursuzluğa inandınız. Aslında kaybettiğiniz kendi inançlarınızdı. Kendinize bile yalan söylediniz, o kadar yapmacık, o kadar sahte gülümsedinizki aynaya, ayna dedi: acelen ne?
Ama ben hep aynıydım. Bir avuç dolusu parafin, ve bir küçük fitil..
Beni tekrar, tekrar ve tekrar yakamazsınız. Söndüğüm an ölürüm. Bir sonraki yakışınızda doğan artık ben olmayacağım.
Aynı mum iki kere yanmaz
Aynı bedenin iki kere yaşayamayacağı gibi.
Yeniden yaktığın, başka bir mumdur. Belki başka bir hayatta?
Belkide bir mum ışığı gibiyim, üfleyebildiğin kadar üfle, sönmeyeceğim..

Çağlar Biber

Developer

Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Curabitur blandit tempus porttitor. Vivamus sagittis lacus vel augue laoreet rutrum faucibus dolor auctor.

0 yorum:

Yorum Gönder