Demir Kokusu

by 23:13 2 yorum
Varken yokluk, yokken varlık... Bazen özlemeyi özler insan. Özlediğinde ağlayası gelir, özlemlere kavuşunca ne yapacağını bilemez. Özlemek aslında elimizdeyken kıymetini bilmediğimiz, kaybettikten sonra aklımızın başımıza gelmesidir. Özlediğim zamanlarda yalnız ağlamak ağlatır beni...
Sarhoş biri gibiydi. Başının döndüğü çok belliydi ama ağzı alkol kokmuyordu. Hafif bir çiçekle karışmış şeker kokusu vardı ağızında. Yeryüzünü gökyüzünde hissetmek için mi gözlerini kapatmıştı, yoksa kör bir sarhoş rolümü yapıyordu bilemedim. Öyle ya, kör olsa başının döndüğünü nasıl anlayacaktı?
Rol yapmıyordu. Gözlerimin kanlanmasının, damarlarımın gerilmesinin, ayaklarımın pürüzsüz gökyüzü üzerinde tökezlemesinin başka bir açıklaması olamazdı. Bulutlara mı takılıyordu yoksa? Bazen kayboluyor, gökkuşağının altından geçiyordu. Gitti sanıyordum, bir anlık rahatlıyordum. Her zaman son bir defa daha kucaklaşmak için geri geliyordu. Her kucakladığında damarlarım bir kez daha daralıyor ve ortalık kan gölü oluyordu.
Kırmızıyı demiri sevmediğim kadar severdim. Acımın son bir defa kucaklamak için gelmesini sevmelimiyim karar veremedim. Her yer en sevdiğim renge dönüşürken en sevmediğim kokuyu duyuyordum. Demir kokusu..
Aradaki mesafe değil, zamandı özlemek. Acının her seferinde sizi kucaklamak için geri dönmesiydi. O giderken, yerine acıyı gönderir, belki yokluğunu unutursun diye. Göndermişti ama demir kokusunu sevememiştim. Mesafe arttıkça özlemim artmıyordu. Aynı oksijeni solurken onu göremediğim bir uzaklıkta olmasıyla uzayın derinliklerinde olması arasında bir fark yoktu. Ne zaman onu göreceğim karar veriyordu özlemimin boyutlarına. Acımın beni kucaklama sayısına. Demir kokusuna...
Özlemek bisiklete binmek, yüzmek gibiydi. Bir kere öğrenince, unutması mümkün olmayandı. özlemek, mahrum olmaktı.
olmadigin yerde ozlersin olduğun yeri. Olduğun yerde özlersin, olamadığın yeri. Olmamak ve olamamak özlemenin sebebiyse, özlemek olmak demektir.
Birbirimize güvenmek için birbirimizi yok etmeye çalışıp da başarısız olmalıydık.
İnsanlarda birbirlerine susarlar. Boğazları düğümlenir, mideleri yanar, kanları yavaşlar, gözleri kararır. Bir araya gelip susuzluklarını gidermek varken, susmaya devam ederler.
özlemek kendini aldatmaktır.


geceyi düsleriz gündüzken,
geceyken de gündüzü,
yitirebileceklerimiz yitiktir
onlardan uzaktayken ama
özleriz, döneriz yeniden
yitirmeden
yitirebileceklerimizi
yitiremediklerimize.

Çağlar Biber

Developer

Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Curabitur blandit tempus porttitor. Vivamus sagittis lacus vel augue laoreet rutrum faucibus dolor auctor.

2 yorum:

  1. her yere de yazacağım

    derin bir konu ve aslında kelimelerle tarif edilmesi pek de mümkün olmayan bir şey
    ama sen bunu başarmışsın
    etkilendim ve biraz da duygulandım diyebilirim

    ellerine sağlık çok güzel :)

    YanıtlaSil
  2. özlemeye başlamamın 1. ayı şerefine =)

    YanıtlaSil