Ölüm Simülasyonu

by 22:29 0 yorum
Günlerim yorucu gecelerim sessiz geçiyordu. Vaktimi, vaktimi boşaltmaya harcayıp boş vakit bulamıyordum. Sadece uyurken kendime yetebiliyor, uyanıkken uykuda görünmeye çabalıyordum ki bir anda şakaklarıma bir acı saplandı. Kan ayaklarımdan yavaş yavaş boğazımda toplanıyor, kalbim kanımı sanki ağzımın içinde pompalıyordu. Gözlerim karardı, toprak artık eski yerinde değildi. GÖkyüzü ise siyahtı. Sırtımı yakan güneşi bir anda yüzümde hissettim ve düşmeye başladım. Sanki yer ve gök sürekli yer değiştiriyor, taklalar atarak düşüyordum. zaman ve mekan kavramım kendini kaybetmiş birbirinin içine geçmişti.
Ortalama 60-70yıl kaldığımız bu hayatın kaç gününü yaşıyoruz? Uyurken yaşıyor muyuz?
Yaşamanın farkında olmadığımız bir lezzetidir uyku. Günün üçte ikisinde uyanıkken baş etmek zorunda olduğunuz, çözmek zorunda kaldığınız problemler zihninizi ölesiye sömürürken, uyurken sadece siz varsınızdır zihninizin içinde.
İnsan yalnızdır. İlk önce yalnızdır. Yalnız doğar yalnız ölür.Hepimiz mutsuz geliriz dünyaya. İlk sesimizi hep ağlayarak duyururuz insanlara.
Uyandığımzda gördüğümüz rüyaları asla hatırlayamayacağımız derin bir uykuya verdiğimiz kısa bir aradır hayat. Rüya içinde rüyalar görür, 'dinlenme' adı altında geldiğimiz yere döneriz. Kendimiz oluruz.
Uyku zaman kaybıdır. 70yıl yaşadığımızı sanarken aslında 50yıl yaşarız farkında olmadan. 20yıl 1dakikada geçmiştir. Gözleri açıp kapatana kadar.
Rüyalarıma kaçtım.
Uyanıkken rüya görmek ne kadar kolaysa, uyurken rüya görememek de bir o kadar zordu çünkü. Gerçekten kendimle konuştuğum tek andı rüyalarım. Sadece ben ve benim yarattıklarımın olduğu bir dünya benim zihnim..
Uyuyan bi insanı seyretmek, size gelmemiş bi mektubu açıp okumaya benzer. Mektup azraildendi. Hergün uyuyor uyanıyor ve ölüme hazırlık yapıyordum. Devamlı uyumaya ve siyah gökyüzüne alışmaya çalışıyordum. Seslenirseniz, duyamam; sizi göremem. İçinde zaman olmayan bir kuyuya düştüm ve dibine ne zaman ulaşacağına sadece ben karar verebilirim.
Her daim beklediğim, hep geç kalan ve hep erkenden kaçan, koynundan çıkamadığım, bir türlü doyamadığım sevgili, cesedime alışma çabası, ölüm simülasyonu. Tatlı rüyalar

Çağlar Biber

Developer

Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Curabitur blandit tempus porttitor. Vivamus sagittis lacus vel augue laoreet rutrum faucibus dolor auctor.

0 yorum:

Yorum Gönder