Ruh Birikintisi

by 22:59 0 yorum
Gittiğinden beri çok büyüdüm. Geldiğinden beri... Kanıma bıraktığın izler tüm hücrelerime ulaştı sonunda. Kulaklarımdan giren sözcüklerin nefesimin yolunu buldu. Son nefesimi bekliyor. İçimden çıkmak, yeniden özgür olmak için.
Gözlerimden girmiştin bedenime ilk önce. Göğsüme yerleşmiş, orada beslenip büyümüştün. Yıllarca içimde sakladım seni, büyüttüm. Bir tümör gibi kapladın içimi. Tek amacı büyümek olan, tek yaptığı zarar vermek olan bir tümör..
Yavaş yavaş zehirledin beni. Gözlerimden giren zehrin, kokunun içimde açtıği yarayı yıllarca büyüttü. Acıdan zevk aldım kimi zaman. Ya da gözyaşlarıma dönüştürdüm acını.
Biliyordum bugün geldiğinde tümörün görevini tamamlayacağını. Tüm vücüduma sahip olup, benliğimi yitirip sen olmamı sağlayacağını biliyordum.
Bilerek büyüttüm onu içimde. Sesinle, kokunla, dokunuşunla besledim. 3 yıl içimde sakladım.
Bugün tamamladım başlattığın evrimimi. Ufacık bir zehirle başlayıp bir tümöre dönüşüp şimdi de ben oldun. Yaptığın hataları yapıyorum senden 3yıl gecikmeli olarak. Zaten kendi ağzımdan çıkmış kelimeleri dinliyorum sanki sen dinliyormuşsun gibi. Korkuyor beni görenler. Zehirim o kadar çekici ki, tadına bakmak istiyolar. Ne kadar sakınsamda kendimi, ne kadar uyarsamda engel olamıyorum bağımlılığıma. Bana bulaştırdığın zehirimi paylaşıyorum başkalarıyla. Onlarda korkmaya başlıyor sonra. Sesimle kokumla dokunuşumla beslemeye başlıyor göğüslerindeki tümörü. Bir gün onlardan ben ya da sen olacak belki?
Nesli bir türlü tükenmeyen bir zehirdim ben. Bana sahip olmak isteyenleri konak olarak kullandım. Vücuttan vücuda attım kendimi. Her seferinde başardım yaşamayı, ele geçirmeyi. Onlarca vücut kaybettim bedenimde. Hepsi ardımda aynı gözlerle baktı dünyaya. Hepsi kendini kapatmaya karar verdi, daha fazla bulaştırmamak için zehirlerini. Tıpkı seni bulduğumdaki gibi. İlk önce bedenime, sonra duygularıma, zihnime, hatıralarıma sahip oldun. Sildin attın tüm yaşanmışlıkları, tek başına dikildin önümde. Artık sadece ben varım dedin. Dedin ama hiç olmadın aslında. Kendi ruhunun bi aksiydi gördüğüm. Gerçek sandığım sadece sanaldı oysa ki. Gerçeğe zarar vermeden kendine benzetmeye çalışıyordu ele geçirdiklerini. Ele geçirilmiştim artık. Göğsümdeki tümörü besleyen kan ellerimin bileklerine ulaşana kadar her bir hücreyi titretti az önce yeniden. Özlemiştim bu duyguyu, sadistçe. Sen ben oldun, bense sen olamadım hiç. Kısır döngü tekrarlarına başladı, yıllar önce söylediğim sözler yeni yankılanıyor kulaklarımda. Kaybetmekten korkarak yaşamamayı öğrendim yıllar sonra, özledi seni ruh birikintilerim.

14.02.2013

Çağlar Biber

Developer

Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Curabitur blandit tempus porttitor. Vivamus sagittis lacus vel augue laoreet rutrum faucibus dolor auctor.

0 yorum:

Yorum Gönder